Przełęcz Jaworzyce (576 m) - Wierzbanowska Góra (778 m) - Dzielec (649 m) - Kasinka Wielka PKP
Czas przejścia: 2.30h, w kierunku przeciwnym 2,30h.
Grzbietowa trasa, prowadzi przez Wierzbanowską Górę, zaliczaną przez geografów już do Beskidu Wyspowego.

Opis trasy:
Na Jaworzyce dojść można drogą asfaltową z przystanku PKS obok szkoły w Węglówce lub z pętli autobusowej w Kobielniku. Z przełęczy udajemy się asfaltową dróżką na wschód, łagodnie podchodząc obok domków letniskowych (koniec asfaltu) i zabytkowej figury. Wchodzimy do lasu i po ok. 15 min. Od wyjścia docieramy na niewielką polankę. Tu droga odchodzi w prawo, my zaś idziemy w lewo, na trawers północnych stoków Wierzbanowskiej Góry z polaną (szopa, dawny szałas pasterski).
Rozpoczynamy zejście przez las na południowy-wschód i wkrótce osiągamy jego skraj nad osiedlem Ciastonie. Schodzimy do osiedla (z prawej dołącza droga trawersująca południowo-zachodnie stoki masywu) i skręcamy w lewo, przechodząc przez przełączkę (680m) i skrajem pól rozpoczynamy podejście na południowy wierzchołek Wierzbanowskiej Góry. Z tego odcinka szlaku rozciąga się widok bliskiej Luboszczycy, Strzebla oraz południowej części Beskidu Myślenickiego (w głębi Babia Góra). Przechodzimy obok kulminacji (714 m) i rozpoczynamy zejście lasem w kierunku południowo wschodnim. Schodząc jednostajnie osiągamy obniżenie grzbietu (569 m), przez które przechodzi droga do Wierzbanowej, nieopodal przysiółka Wielkie Drogi (warto zejść kawałek na północ, aby zobaczyć panoramę Beskidu Wyspowego z uroczym widokiem Pieninek Skszydlańskich.
Napotykamy tu znaki niebieskie szlaku na Ciecień i odtąd za podwójnym oznakowaniem zdążamy na południowy wschód. Krótko podchodząc, mijamy zalesioną, niewysoką kulminację Szklarni i schodzimy na kolejne siodło (537 m), przecięte drogą Kasina-Skrzydlna. Minąwszy pas łąk, wchodzimy do lasu i lekkim trawersem wznosimy się na Dzielec. Pod przełączką między jego szczytami samotne gospodarstwo, sad i studnia. Ścieżką wychodzimy na wyraźny szczyt Dzielca (kopczyk z kamieni), z którego schodzimy stromo przez las na południe, docierając do skraju pól (na wprost masyw Śnieżnicy). Schodzimy na koleje siodło (560 m) z domami osiedla Granica i przed torami kolejowymi schodzimy w asfaltową drogę wiodącą w prawo (na południowy-zachód). Wiedzie ona wzdłuż torów kolejowych, skrajem lasu, a następnie popod budynek stacji PKP, który osiągamy idąc dróżką w lewo (do góry). Za stacją zarośnięta ścieżyna prowadzi w dół do cmentarza z I wojny światowej. To Także szlak niebieski skręca w lewo na Śnieżnicę.
Chcąc dojść do najbliższego ciągu komunikacyjnego, udajemy się za znakami czerwonymi brukowaną drogą w prawo (na zachód) i po ok. 15 min. Docieramy do drogi wiodącej przez Kasinę, którą kursują autobusy PKS i mikrobusy. Stąd możemy powrócić do Wiśniowej.


Lubomir (904 m) - Lipnik-Granice-Dzidkówka (470 m) - Wiśniowa
Czas przejścia: 1.45h, w kierunku przeciwnym 2.20h.

Opis trasy:
W niższych partiach piękne pod względem krajobrazowym zejście z Lubomira do doliny Krzyworzeki. Prowadzi obok dwóch cmentarzy z I wojny światowej.
Opuszczamy szczyt Lubomira, kierując się na wschód, ścieżką obok ruin pawilonu lunet. Za kopułą szczytową mijamy niewielką polankę i rozpoczynamy zejście kamienistą drogą dość stromym, bocznym ramieniem. Po dłuższej chwili schodzimy na trawers południowego stoku tego ramienia i skręcając w lewo docieramy na malowniczą polanę, którą w dół (na skrzyżowaniu dróg w prawo, na południowy wschód). Za zagajnikiem wychodzimy na pola na Kobielnikiem (zagroda). Roztacza się stąd widok na Ciecień (za doliną Krzyworzeki), a także na Pieninki Skrzydlańskie, Łopień, Śnieżnicę i Wierzbanowską Górę. Wkrótce docieramy do początku dochodzącej z lewej bitej drogi, w którą skręcamy na północny-wschód. Mijając kilka gospodarstw i domków letniskowych dochodzimy po płytach betonowych do drogi łączącej Lipnik i Kobilnik, w jej najwyższym punkcie obok przystanku PKS Lipnik Granica.
Skręcamy w lewo (na północ) i schodzimy szosą ok. 700 m. W połowie zejścia na łuku północno-wschodnim, w lewo odchodzi kolejna bita droga. Wśród rozproszonej zabudowy przysiółka Granice schodzimy do miejsca, gdzie droga skręca łukiem w lewo i przechodzi przez trawers (przystanek PKS), tu odbijamy w prawo, na asfaltową dróżkę (można nią zejść do centrum Wiśniowej) i zaraz ponownie w lewo, na polną drogę grzbietową.
Mijamy zagajnik na tzw. Kociej Górce (zagroda) i chodzimy na rozległe siodło (kolejna zagroda). Odtąd idziemy płasko polami, trawersując Dziadkówką od południa. Odcinek tej trasy jest ładny krajobrazowo - na wprost Ciecień, po prawej Wierzbanowską Góra, między nimi Przełęcz Wierzbanowską.

Warto zaznaczyć, że teren, przez, który idziemy był miejscem zaciekłych walk 5 XII 1914r. Stanowiska Moskali na grzbiecie Dziadkówki szturmowali od wschodu żołnierze austriackiego 80 pułku, a od strony Wierzbanowej - 14 pułku Landwehry. Przełamanie obrony walnie przyczyniło się do zajęcia Wiśniowej i podbicia Rosjan w dolinie Krzyworzeki. Poległych żołnierzy obu stron pochowano w przygodnych miejscach, a następnie (ok. 1916r.) ich prochy ekshumowano i na wschodnim krańcu grzbietu urządzono cmentarz wojenny.

Przechodzimy obok os. Dziadkówka (po lewej), gdzie skrzyżowanie dróg: idziemy prosto, droga w lewo do góry wiedzie do zagajnika, w którym cmentarz wojenny nr 373 (wypad zajmie ok. 2 min w jedną stronę). Za osiedlem rozpoczynamy zejście polną drogą na południowy-wschód, do grupy domów w dolinie Krzyworzeki. Przekraczamy potok i wychodzimy na drogę z Wiśniowej do Węglówki, którą w lewo docieramy do skrzyżowania dróg na Wiśniową, Kasinę i Węglówkę.
Skręcamy w lewo, zdążając wzdłuż szosy na południe (chodnik). Mijamy kapliczkę w otoczeniu lip, wokół której ogrodzony płotkiem cmentarzyk wojenny nr 374. Idąc dalej na południe, przechodzimy obok ciekawego domku na wysokiej podmurówce oraz drewnianej bożnicy i zaraz znajdujemy się w centrum Wiśniowej, na tzw. Rynku (placówki handlowe, przystanek PKS).


Lipnik-Granice - przełęcz Sucha Polana (708 m).
Czas przejścia: 0.50h w kierunku przeciwnym 0.40h
Łatwa trasa u podnóży Łysiny. Droga, używana jako dojazd na Suchą Polanę, została niegdyś oznakowana białymi paskami z niebieską kropką.

Opis trasy:
Z drogi asfaltowej prowadzącej przez Lipnik-Granice udajemy się na południowy-zachód, łagodnie podchodząc bitą drogą wśród rozproszonej zabudowy do granicy lasu. Droga skręca na południowy-zachód (rogatka). Niegdyś odcinek ten znakowany był białymi paskami, do dziś ich ślady widoczne są na drzewach, co ułatwia orientację. Droga, której głównego ciągu będziemy się trzymać, prowadzi łagodnie do góry, następnie płasko trawersując podnóża Łysiny. Docieramy do potoku Lipnik, po prawej szopka robotników leśnych.
Przekraczamy potok i drogę wiodącą wzdłuż niego. Utrzymując kierunek południowo-zachodni, lekko wznosimy się. Docieramy do sporego wyrębu, częściowo obsadzonego młodnikiem i składu drewna. W lesie po lewej, gdzie rozpoczyna się stromizna stoku Łysiny, niewielki łom. W prawo odchodzi droga na grzbiet Chełmca, my zaś idziemy prosto, przekraczając kolejny potok, za którym rozpoczynamy wyraźniejsze podejście. Przecinamy kilka małych strumieni i wychodzimy na dolny skraj Suchej Polany, dołączając do drogi prowadzącej od Lipnika, którą skręcamy w prawo i po przejściu niespełna 100 m osiągamy najniższy punkt grzbietu między Łysiną a Kamiennikiem, skrzyżowanie dróg i węzeł szlaków.

Źródło: "BESKID MYŚLENICKI - PRZEWODNIK" Dariusz Dyląg, Piotr Sadowski




Położenie
Miejscowości
Turystyka
Parafie
Kultura
Herb, flaga
Imprezy
Fotogaleria

do góry





Copyright © 2007 Urząd Gminy Wiśniowa, wszelkie prawa zastrzeżone.