Początki parafii sięgają lat trzydziestych XIV wieku, a pierwsza wzmianka o Wiśniowej jako parafii liczącej 192 osoby, znajdujące się w dokumentach Stolicy Apostolskiej z 1350 roku. Dwa wieki po niej Długosz pisze, że w Wiśniowej jest drewniany kościół św. Marcina. Kościół spłonął przed rokiem 1720. Obecną świątynię też drewnianą zbudowano w latach 1720-1730, kiedy proboszczem w Dobczycach był ks. bp. Michał Kunicki, sufragan krakowski. Parafia w tych czasach była przeniesiona z Wiśniowej pod zarząd parafii w Dobczycach. Dopiero za ks. Felicjana Mikuszewskiego przywrócono probostwo w Wiśniowej i na tę pamiątkę w niedzielę 19 X 1901r. wyniesiono w uroczystej procesji krzyż i ustawiono na szczycie Księżej Góry. Odnowiono bardzo zniszczony kościół i poszerzono go, dobudowując sionkę do zakrystii, babiniec oraz przybudówke pod chórem.


W 1910r. dano ładną, nową polichromię. Wykonał ją malarz Michał Tarczałowicz z Bochni, czerpiąc wzory i kolory najprawdopodobniej z ludowych obyczajów kultywowanych na pograniczu trzech beskidów, tj. Sądeckiego, Wyspowego i Średniego.


W kościele jest 5 ołtarzy także ostatnio odnowionych. W ołtarzu głównym z ruchomą zasłonką, na której widnieje postać św. Marcina, pędzla Sebastiana Stolarskiego, jest wizerunek Matki Boskiej Wiśniowskiej, umieszczony w ołtarzu nowo wybudowanego kościoła w latach 1720-1730, jako dar pani dziedziczki Heleny Zawackiej z Niezdowa. W roku 2000 został wymieniony dach z eternitu na blachę dachówkową. Zaś w 2001 roku został usunięty eternit ze ścian i zastąpiony modrzewiowym oszalowaniem. Przez to odzyskał swoją zabytkową, historyczną postać. Po zmianach w wyglądzie zewnętrznym, nasz kościół z pewnością można zaliczyć do pereł architektury sakralnej.


Na przełomie wieków, w milenijnym roku 2000 dzięki staraniom ks. Proboszcza i Rady Sołeckiej w Wiśniowej oraz zaangażowaniu mieszkańców Wiśniowej, w parku koło kościoła wzniesiono z kamiennych bloków 14 stacji Drogi Krzyżowej. Wielu parafian przybywa do tego miejsca, zwłaszcza w Wielkim Poście, aby w plenerze, pod niebem i wśród drzew odprawić sobie Drogę Krzyżową. Łącząc pobożne z przyjemnym, można w pobliżu, w miejscu do tego przeznaczonym rozpalić ognisko i odpocząć. Na terenie parafii znajduje się Dom Oazy Rodzin. W budynku starej plebani mają swoje rekolekcje rodziny z całej Polski. Nasz ośrodek cieszy się dużym wzięciem. Rozmodlone i rozśpiewane grupy dorosłych i dzieci sprawiają, że w ośrodku tętni życie.

Msze św. w niedzielę
7.00, 9,00, 11.00, 17.00 (18.00 - okres letni)


Kościół parafialny p. w. Św. Marcina.

Kościół parafialny p.w. Św. Królowej Jadwigi.

W Lipniku podjęto budowę kościoła filialnego pod wezwaniem św. Jadwigi Królowej. 31 maja 1998r. plac pod budowę kościoła poświęcił Ks. Bp Stanisław Smoleński.


28 października 2000. J. E. Ks. Kardynał Franciszek Macharski dokonał wmurowania "kamienia węgielnego" z grobu św. Jadwigi Królowej oraz tablicę poświęconą przez Ojca św. w dniu kanonizacji św. Jadwigi.

Msze św. w niedzielę
8.00, 10,30
W okresie Wielkiego Postu dodatkowo o 14.00 Droga Krzyżowa.

Msze św. w dni powszednie
Poniedziałek, Wtorek, Czwartek: 7,00
Środa, Piątek, Sobota - 17.00 (18.00 - okres letni)




Najstarsze dokumenty dotyczące Węglówki pochodzą z 1644 roku i mówią, że należała ona do kościoła w Wiśniowej i Parafii Dobczyce. W roku 1895 Ks. dr Jan Ślósarz buduje we wsi kaplicę i czyni starania o utworzenie ekspozytury, a następnie parafii. Ekspozytura zostaje utworzona 25 VIII 1904 roku, zaś ekspozytorem Ks. Stanisław Jarzyna. W tym samym roku Węglowianie zakupili grunt pod budowę przyszłych zabudowań plebańskich. W 1905 roku stanęły zabudowania gospodarcze, a 1908r. plebania. W tym czasie przybyły do Węglówki zakonnice ze Zgromadzenia Sióstr Rodziny Maryi, a 18 X 1909 roku jedna z nich s. Wawrzyna Sabatowicz objęła funkcję kierowniczki szkoły. Siostry niosły też pomoc lekarską. W Węglówce pracowały do 31 XII 1960 roku.


1912r. Ks. Jan Ślósarz rozbudowuje kaplicę i w jej miejscu powstaje Kościół p.w. Matki Boskiej Anielskiej. 21 I 1913r. utworzona zostaje parafia, a jej pierwszym proboszczem Ks. Stanisław Cholewka. 14 X 1932r. Ks. Piotr Kalicki, ówczesny proboszcz, rozpoczyna budowę nowego kościoła, który stał się kościołem parafialnym p.w. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Wybudowano również nową plebanię. Grunt pod budowę ofiarowała rodzina Kuchniów, zaś fundatorem był Ks. prałat Andrzej Murzański. Przy wydatnej pomocy parafian, budowę ukończono w 1939 roku. Do 1952 roku pracę duszpasterską prowadzili Księża Diecezjalni, a od l IX 1952r. Księża Sercanie (SCJ). Pierwszym proboszczem został Ks. J. Adam Gąsiorek, a wikariuszem Ks. Karol Rudzok. Pracą duszpasterską Księża Sercanie objęli nie tylko Węglówkę, gdyż w latach 1958 - 68 uczyli religji na Zagródcu - przysiółku Kasinki Małej. W roku 1982 Ks. Kazimierz Marekwia rozpoczyna budowę nowej plebani, a w budynku starej utworzono Dom Rekolekcyjny. W 1996 roku obchodzono jubileusz 100 -lecia powstania "Górnego Kościoła" - zalążka przyszłej parafii. Obecnie obydwa Kościoły przeszły gruntowną renowację.


Kościół parafialny

Proboszcz parafii, ks. Piotr Kalicki, po porozumieniu się z miejscowym wójtem i ks. Prałatem Andrzejem Murzańskim, w lipcu 1932r. Zwrócił się z prośbą do Księdza Arcybiskupa Adama Sapiehy o budowę nowego kościoła. Po otrzymaniu zezwolenia w sierpniu 1932r.,ks. Proboszcz Kalicki rozpoczął budowę kościoła 14 września tegoż roku. Nowy kościół został ostatecznie wybudowany 1939r.


Jest to świątynia zbuowana z kamienia, wewnątrz wyłożona cegłą i wytynkowana. Stosunkowo duże prezbiterium jest oddzielone od nawy łukiem dopasowanym do całości wystroju wewnętrznego. W prezbiterium stoi piękny ołtarz gotycki z drzewa modrzewiowego, dar ks. Proboszcza Franciszka Kuźmy. W ołtarzu znajduje się obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy a po obu stronach dwie figury: św. Piotra i Pawła. Kościół posiada dwa ołtarze boczne: jeden poświęcony Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, drugi św. Józefowi. Gruntowną odnowę kościoła przeprowadzono w 1954r. pod kierunkiem ks. Proboszcza Adama Gąsiorka. Odnowił on polichromię i sprzęt liturgiczny. W 1975r. wymieniono instalację elektryczną, a w maju 1979r. pokryto dach i wieżę nową blachą. W 1994f. Pod kierunkiem ks. Proboszcza Kazimierza Wójtowicza przeprowadzono konserwację zabytkowych organ i ołtarza głównego, w 1995r. wykonano nowy solidny ołtarz i ambonkę do sprawowania Eucharystii a w 1996r. przeprowadzono konserwację stacji drogi krzyżowej.

Msze św. w niedzielę
7.30, 11.00, 16.00 (17.00 - okres letni)

Msze św. w dni powszednie
7.00, 17.00 (18.00 - okres letni)


Górny Kościół

Fundatorem i budowniczym kaplicy "Na Ślósarzówce" był ks. Jan Ślósarz, który uzyskał pozwolenie Kardynała Dunajewskiego, wybudował ją na ojcowiźnoie. Pracami przy budowie kaplicy kierował Antoni Wojnarowski z Wiśniowej. Kościółek w stanie surowym stanął w sierpniu 1894r. Tynkowanie i urządzanie przeprowadzono wiosną 1895r. Pierwsze nabożeństwo odprawił celebrując sumę ks. Jan Rowski Wincenty- proboszcz z Mszany dnia 2 sierpnia 1895r. w uroczystość Patronki Kościółka Matki Boskiej Anielskiej. W 1912 ks. Jan Ślósarz dokończył budowę kościoła i postarał się o utworzenie parafii.

Msze św. w niedzielę
9.00


Kościół p.w. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy.
Kościół p.w. Matki Boskiej Anielskiej.



Położenie
Miejscowości
Turystyka
Parafie
Kultura
Herb, flaga
Imprezy
Fotogaleria

do góry





Copyright © 2007 Urząd Gminy Wiśniowa, wszelkie prawa zastrzeżone.